Eiland tour en varen

Maandag Mindelo:
Vandaag met de taxichauffeur op pad, we gaan maar een beetje op tijd naar beneden en dan zien we wel of hij komt of niet maar als we de voordeur open doen staat Carlos dus al op ons te wachten, niet te geloven hij heeft een Feynoord shirt aan! We stellen ons voor en Aaike zegt direct dat wij voor Ajax zijn. Hij vraagt of we een goed weekend hebben gehad en wat we al van de stad hebben gezien. We zeggen hem dat wat wij hebben gezien allemaal op loopafstand is geweest en hij brengt on naar het uitkijkpunt waar je een beetje de hele stad kan over zien. Het is een pad waar je zelf nooit in zou rijden met een auto ( als je het al zou vinden) maar één keer boven is het mooi wat een uitzicht over de stad, hier zie je dus goed het verschil in huizen! In het centrum veel wat afgebouwd is en daar buiten vraag je je af of het een hok voor de geiten is of dat er mensen wonen! Nou…… er wonen dus mensen, niet te geloven wat een krotten! We rijden richting vliegveld en onderweg laat Carlos ons nog even het huis zien van de rijkste man op Sao Vicente, hij heeft dus de grond tot aan het strand gekocht en er een sporttuin op laten zetten zodat er geen hoge of lage huizen voor dat van hem gebouwd worden. Voorbij het vliegveld komen we in een klein vissersplaatsje waar precies 1 hotel is en een enorm mooi strand. We zien hier wat vissers in de weer met hun netten en boten maar enige vangst zien we niet, of toch?? Het zit al in emmers en dat nemen ze dan mee met een busje naar de stad om de boel te verkopen. Zo gaat dat hier, er rijden busjes waar 9 personen in kunnen de koffers en andere waar gaan op het dak en als hij vol is vertrekt ie. Even later stoppen we bij een boertje die papaya’s, kruiden, tomaten en bonen op het land heeft staan, jeetje wat een klus om die grond een beetje bouw klaar te krijgen! Water pompen ze omhoog uit de grond en slaan ze op, het regent hier hooguit 1 uur per jaar! Nou we kunnen ze wel wat vanuit Nederland sturen. Als we door een soort van maanlandschap rijden komen we bij de krater van de vulkaan deze zijn al jaren slapende, we gaan even kijken waar ze de ‘oude’ lava laag af en uitgraven mijn god wat een klus! We lopen een stukje de donkere gang in maar brrr nee, van mij hoeft dat niet en we gaan terug! Stel je voor dat er wat naar beneden komt en als ik daar aan denk wordt ik er helemaal niet goed van! We gaan naar het noorden en in Calhau worden bij een huis 2 schildpadden opgevangen omdat ze het niet meer zelfstandig redden in de zee, ze missen n.l. een poot. We zien hier ook de vissers even gezamenlijk een bootje op de kant sjorren echt groot is de vangst niet maar ook hiermee gaan ze naar de stad. Wij lunchen in dit dorp en de tonijn is echt super, daar kunnen we wel weer even mee toe. Via de andere kant van het eiland rijden we langs mooi stranden en de afwisseling, lava en zand ( dit is heel fijn zand) ziet er toch wel bijzonder uit. Vanuit Salamanza gaan we weer naar het binnenland en rijden we de hoogste berg op, wat een vergezichten!! Het is jammer dat het wat heiig is maar daardoor zie je ook wel weer bijzondere dingen. Het lijkt wel of Santo Antao zweeft, echt prachtig. Naar beneden gaat een stuk sneller en via diverse dorpjes komen we uiteindelijk weer in MIndelo terecht vol nieuwe indrukken en info worden we weer keurig voor de deur afgezet. We bedanken Carlos voor de mooie dag, wensen hem succes en gaan daarna nog even naar het strand, het is inmiddels 16.30 uur maar dat kan nog wel even morgen moeten we tenslotte weer op pad.
Dinsdag:
Na het ontbijt gaan we eerst nog even aan de wandel en kopen we alvast een kaartje voor de boot maar als we daar komen zegt de dame achter het loket dat hun boot niet gaat om 14.00 en dus moeten we een uurtje later met de concurrent. We moeten onze naam noteren en krijgen daarna een ticket met onze naam erop geschreven retour, zo die hebben we alvast. We gaan nog even een kijkje nemen bij de plaatselijke voetbalclub, alles is afgeschermd maar we zien een mannetje bij een trap staan die naar het stadion gaat en als we vragen of we even mogen kijken vindt hij het ok. Een kunstgrasveld ligt er in het stadion en de tribune is misschien iets groter dan die van Reiger Boys met aan de overkant ook nog een stuk, toch wel leuk om te zien. Terug in het pension leveren we de sleutels in, bedanken we Sonja voor de goede zorgen en gaan we naar de bus. Op naar het terras bij de haven om daar te wachten tot het tijd is om aan boord te gaan. Daar is werkelijk van alles op gegaan, de auto’s zijn zo ontzettend volgestapeld dat is niet normaal, dat het allemaal blijft zitten is een wonder! Na een uurtje varen waarin we niets bijzonders zien komen we aan in de haven van Porto Novo op Santo Antao, even een stukje lopen en vervolgens met de roltrap omhoog. En wat je dan ziet…………..allemaal chauffeurs van aluguer taxi’s die roepen en vragen waar je heen wilt of waar zij heen gaan tjonge wat een gekkenhuis! Een van deze mannen brengt ons dus naar Paul een plaats aan de oostkant van het eiland, hup de koffers op het dak en met nog 3 andere gasten gaan we op pad. Wat een bergen en wat een bochten, zo rijd je hoog en even later dalen we weer naar beneden, na 45 minuten komen we aan op onze bestemming en we regelen direct een terugrit voor zaterdagochtend. Ons onderkomen is echt mooi, zoveel kleuren en het ziet er gewoon gezellig uit, hier in Paul in het guest house Black Mamba gaan we het wel weer een paar dagen uithouden hoor. Morgenochtend zetten we de wekker vroeg om te kijken naar de zon die opkomt, tenminste we hopen dat we dat kunnen zien en anders zijn we vroeg wakker! Nou de groetjes allemaal en tot de volgende keer maar weer, Dikke kus van AaiSi XXXXXX